Dwars tegen alle stromen in zet Rachel Gilson een eeuwenoude en haarscherpe analyse neer over haar eigen leven. Ze is niet in een gelovig gezin groot geworden. De strijd van de kerk over hoe om te gaan met mensen die een homoseksueel georiënteerde christen zijn, heeft zij niet meegekregen. Niemand die op een corrigerende manier met haar sprak over haar keuzes. En ze had zo haar eigen vooroordelen over het christendom. Ze kwam pas tijdens haar studententijd tot geloof en leerde de Bijbel kennen. Tijdens die Bijbelstudies ontdekte ze wat de drie kenmerken van het huwelijk zijn. Diversiteit, mogelijkheid tot nieuw leven en liefde, terwijl in onze cultuur het idee dat passie en romantiek de basis ingrediënten van het huwelijk zijn, de boventoon voert. Later ontdekte ze bij de bestudering van de brief van Paulus aan de Efeziërs dat onze cultuur een ander idee geeft van de relatie en ook nog een beeld is van de relatie die de mensen van de Heer Jezus met Hem hebben. Onze cultuur lijkt te zeggen dat seks een privézaak is, maar een kijkje op de statistieken van de GGD laat al zien dat seks effect heeft op jezelf en de mensen om je heen. Seks is een sociaal gegeven. Kinderen van God gaan door de kijk van onze cultuur een dubbelleven leiden of noemen de seks die ze doen niet zondig. Maar door Gods woord serieus te nemen voor haar eigen leven, kwam er strijd en in die strijd maakte ze haar keuzes en ze kwam onder andere tot de conclusie dat in de ogen van de wereld, met Christus leven dwaas, meelijwekkend en verachtelijk is. Ook al omdat zelfbeheersing verward wordt met onderdrukking. Het leven is niet makkelijk. Voor homoseksuele mensen niet en voor heteroseksuele mensen niet. We moeten allemaal leren om met een hoopvolle blik op onze eigen situatie te leven. Hoe we op de mooiste manier liefhebben inclusief fysieke genegenheid. Vrienden te maken en close vriendschappen te onderhouden, zodat het mogelijk is om elkaars lasten te delen, elkaar te vermanen en te troosten. Relaties onderhouden is veel werk. In onze cultuur is het ongehoord als je ervoor kiest om geen gehoor te geven aan het verlangen van je lichaam. Je bent een held als je eraan toegeeft en een schurk als je jezelf dat ontzegt. Maar het geheim is dat je iets geweldigs opgeeft voor iets dat veel beter is. En Rachel laat het echt niet mooier voorkomen dan het is. Ze kent de diepe strijd om het idee los te laten dat romantiek en passie niet essentieel zijn maar de bereidheid van je hart om te dienen, te respecteren en lief te hebben. Zij heeft een duidelijke keuze voor Jezus gemaakt. Zorgvuldig vertelt ze hoe ze er toe kwam om te gaan trouwen met een man. “Ik trouwde niet omdat ik verliefd was. Ik trouwde niet om mezelf heteroseksueel te maken of te bewijzen dat ik Gods seksuele ethiek onderschreef. Ik trouwde niet omdat ik door interne of externe factoren onder druk werd gezet. Ik trouwde in hoop op en gehoorzaamheid aan mijn Schepper, en ja, ook met vreugdevolle genegenheid voor mijn aanstaande man. Het huwelijk,” zo schrijft ze “is een optie voor homoseksueel geörienteerde mensen zolang het in alle openheid en vrijheid gesloten wordt. God leidt sommigen hiertoe, onverwacht wellicht. Maar net zo mooi en mogelijk is het leven van de single die aan God is toegewijd.” Het boek is een korte en duidelijke uiteenzetting van de keuzes die Rachel heeft gemaakt met aanbevelingen aan ieder die met seksueel anders georiënteerde broeders en zusters te maken heeft en voor kinderen van God die zelf op zoek zijn naar hun plek binnen de gemeente van Jezus. Wat mij raakt is de fijngevoeligheid waarmee zij haar keuzes presenteert. Een van de zinnen die mij raken: “We voelen allemaal de kracht van seks en romantiek. We kunnen gewoon niet doen of deze prachtige geschenken van God slecht zijn, dat gelooft niemand. Ik wist dat mijn oude leven lichamelijke en emotionele genoegens bood. Jezus’ aanbod was gewoonweg beter. Zijn beloften zijn zoeter, Zijn dragende liefde is rijker.”
