Na het overlijden van haar moeder zorgt Jiska, als oudste dochter, met haar vader voor het gezin. Haar moeder is een paar weken na de geboorte van de jongste dochter, Debora, overleden. Debora heeft aan Jiska gevraagd of Jiska voor haar blijft zorgen tot ze groot is. Dit soort opmerkingen maakt pijnlijk duidelijk dat Jiska zich onmisbaar voelt. Als ze Levi ontmoet klikt het direct tussen hen. Ze hebben goede, diepgaande gesprekken en voelen zich steeds meer tot elkaar aangetrokken. Hij woont echter een uur rijden bij Jiska vandaan, maar dat verhindert hem niet om haar regelmatig op te zoeken. Tevens hebben ze app- en telefonisch contact. Als ze samen een dag naar het strand gaan, voelt Jiska dat Levi haar wil zeggen dat hij van haar houdt. Ze probeert de boort af te houden door telkens het gesprek op iets anders te brengen of een activiteit, zoals zwemmen, voor te stellen. Het kan immers niet? Ze kan geen relatie aangaan want ze moet voor Debora zorgen. Levi ervaart dat Jiska een muur om zich heen bouwt en begrijpt niet waarom. Uiteindelijk strandt het contact en beiden hebben er vreselijk veel moeite mee. Een boeiende vlotlezende YA-roman. De gevoelens van Jiska en Levi worden op een invoelende manier beschreven. Bij sommige passages kon ik mijn ogen niet droog houden. Er zit veel diepgang in het verhaal. De personen brengen hun problemen bij God en verwachten het van Hem.
Jiska is na het overlijden van haar moeder de spil van het ouderlijk gezin. Met broertjes en een klein zusje onder zich neemt ze automatisch de moederrol op zich. Daarnaast studeert zij verpleegkunde en loopt ze een stage in het ziekenhuis. Op een feestje van haar neef ontmoet zij de knappe, half Spaanse Levi. Ze zijn op slag verliefd maar is er wel ruimte voor Levi in haar leven ? Waar het eerste deel ‘Missie’ al niet weg te leggen was, overtreft de auteur zichzelf met ‘Onmisbaar’. Het boek lijkt wat soepeler geschreven dan het eerste deel ‘Missie’ waardoor je vanaf de eerste bladzijde meegezogen wordt in het verhaal. Wat een heerlijk boek, het sleept je mee en laat je meegenieten van de ontwikkelingen in het leven van Jiska. Als verpleegkundige was het extra leuk om de studie en stage als leerling verpleegkundige mee te beleven van Jiska. Je waant je terug in je eigen studententijd en het is realistisch om te lezen. ‘Onmisbaar’ brengt binnen no time ontspanning en je leeft mee met de verliefdheden maar ook de onmacht en het verdriet wat Jiska en Levi ervaren door elkaar te verliezen en de pijn die dat teweeg brengt. Zullen ze elkaar nog vinden en hoe moet dit goed komen? Door een heftige gebeurtenis kantelt het hele verhaal en hoe gaat het dan verder? ‘Onmisbaar’ gaat mede over een zoektocht naar identiteit. Waar staat Jiska in het leven? Wat zijn haar behoeftes en waar beginnen en eindigen haar verantwoordelijkheden? Dit botst met haar liefde voor Levi en leidt tot verdriet wat invoelbaar is. Het verlies van een moeder is een centraal onderwerp in het boek. Het grote gemis, het verdriet bij de verschillende gezinsleden en het verwerken hiervan wordt heel krachtig uiteen gezet. Je kunt niet stoppen wanneer je eenmaal begonnen bent. Menigmaal heb ik mezelf moeten dwingen het boek voor de nacht weg te leggen. Chapeau, Mirjam Kooijman! Ik kijk uit naar meer boeken van jouw hand. In het bijzonder dank aan Scholten Uitgeverij die dit boek voor mij beschikbaar stelde. Jeannette van Vuren
