Heel bewust liet Annelies op dat moment Gods hand los en nam afstand van haar geloof en stopte met bidden en Bijbellezen. Al snel bemerkt Annelies hoe leeg, bitter en eenzaam ze werd door God los te laten. Eerder raakten Huib en Annelies elkaar kwijt in hun huwelijk. Depressie speelde een rol, het onvermogen elkaar te vinden speelde mee en de onthutsende ontdekkingen uit Annelies’ jeugd over haar vader lag er ook aan te grondslag. Huib en Annelies kiezen ervoor te vechten voor hun huwelijk, ipv telkens te vechten in hun huwelijk. Maar juist als ze elkaar gevonden hebben komt er abrupt een einde aan het leven van Huib en blijft Annelies met twee jonge kinderen achter. De pijn van het onherroepelijke van de dood is hartverscheurend. Hun rouwproces werd een weg van pieken en dalen vol emoties die van uur tot uur en soms van minuut tot minuut konden wisselen. De lezer van dit boek zal geraakt worden door hun eerlijke vragen en gevoelens naar God en mensen tijdens dit rouwproces. Als het leven pijn doet geeft een volledig en, voor wie met rouw te maken heeft, herkenbaar beeld van de alledaagse confronterende aspecten temidden van rouw; gemis, afhankelijkheid, boosheid, troost, paniek, nachtmerries, graf bezoek, eerste verwarrende glimlachjes, met de kinderen er voor eerst zelf op uit, wel of niet op vakantie, invulling van feestdagen, gevoelens tijdens Bijbellezen, verlangens, het afvragen wat de zin van (vroege) dood is, angst een slechte getuige te zijn ivm opstandigheid. Laagje voor laagje verdiept Annelies’ geloof. Het geloof dat God haar staande houdt overtreft haar angst om te vallen. Ze ervaart dat ze stil kan worden bij Hem ipv in eigen kracht op hol te slaan. Dwars door alles heen is er deze ontdekking: ” Ik heb een Vader, Hij noemt mij Zijn kind.”
Een mooi, meeslepend verhaal, die je meeneemt in de wereld van een vrouw die haar man verliest en achter blijft met 2 kinderen. Op sommige punten in het boek vond ik het soms iets te veel qua gebeden die er in voor kwamen. Wat mooi was, is dat het bijna voelt alsof je zelf in de huid van de hoofdpersonage zit.
Prachtig!
Ja ik wilde het meer sterren geven. Mooi boekje om te lezen over wat het met je doet als je geliefde overlijdt.En je er alleen voor staat ook in de opvoeding van de kinderen.
Een opbouwend meeslepend waargebeurd verhaal over een jonge vrouw die tijdens het gevecht voor haar huwelijk haar man verliest aan een hersentumor. Een strijd die snel verloren bleek. Daarna volgde de strijd voor haar. Want, kon God haar Huib niet sparen? Herkenbaar voor mij ook de nasleep van het overlijden en de gevolgen daarvan voor de kinderen. Hoe ga je daarmee om? Ik denk dat veel ouders die een partner verliezen zich ermee kunnen identificeren of in ieder geval de pijn en moeiten hiervan zullen herkennen. De schrijfster geeft met dit boek hart en ziel bloot op een hele kwetsbare manier. Zonder geheimen of de zaak mooier voor te stellen dan zij in werkelijkheid is. En ondanks haar moedige en liefdevolle verhaal te hebben gelezen geloof ik dat we nog de diepten van haar verdriet niet hebben kunnen doorvoelen. Omdat voor de diepe rouw geen woorden bestaan..het is een gevoel die niet uit te drukken is. Ik ben blij voor haar en de kinderen dat zij een nieuwe partner en vader hebben mogen ontvangen. Ik vind het een goed geschreven, eerlijk, meeslepend goed opgebouwd verhaal van een geloofsstrijder in de frontlinies. Chapeau dat jij dit hebt durven en kunnen doen. Ik bewonder je! Ik wens je toe dat vele moeders en vaders in rouw jou boek mogen lezen en dat je zo tot zegen zult zijn. Amen.
